جهت دسترسی به کاربرگه ی زیر، از این لینک استفاده کنید. http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/193832
Title: بررسی درون شیشه‌ای تحمل به شوری و خشکی دو توده شنبلیله ایرانی
Authors: افسانه توانگر
Keywords: تریگونلین، فپینه زایی، پرآوری، تنش، شنبلیله
Issue Date: 1398
Abstract: پژوهش حاضر به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. در این تحقیق، ریزافزایی دو توده شنبلیله ایرانی (توده اردستان و توده برازجان) و پاسخ های مورفولوژیکی و بیوشیمیایی آن‌ها نسبت به تنش‌های مستقل شوری و خشکی در کشت درون شیشه‌ای مورد بررسی و مقایسه گرفت. ابتدا بذرهای دو توده تهیه و پس از انتقال به آزمایشگاه، در محیط کشت پایه MS کشت شدند. ریزنمونه‌ها شامل لپه، زیرلپه و جوانه انتهایی جهت پینه‌زایی مورد استفاده قرار گرفت. ترکیبات مختلف تنظیم کننده‌های رشد سایتوکینینی kin (با غلظت‌های 0، 5/0 و 1 میلی‌گرم برلیتر) و آکسینی2,4- D (با غلظت‌های 5/0، 1 و 2 میلی-گرم برلیتر) با سه تکرار استفاده شد. سپس در اتاقک رشد با دمای 3±25 درجه سانتی‌گراد جهت مشاهده تغییرات مورفولوژیکی (حجم، رنگ و نوع پینه) نگه‌داری شدند. بیش‌ترین میزان حجم پینه در هر توده و ریزنمونه در ترکیب 2 میلی‌گرم بر لیتر 2,4- D و یک میلی‌گرم برلیتر kin مشاهده شد. بیشترین میزان حجم پینه از ریزنمونه جوانه انتهایی به‌دست آمد. پینه‌های حاصل از جوانه انتهایی به رنگ سبز، زیرلپه به رنگ زرد متمایل به سفید و دارای بافت ترد و نرم بودند و پینه‌های لپه به رنگ سبززرد و به صورت فشرده بود. جهت پرآوری، از ریزنمونه جوانه انتهایی همراه با ترکیب تنظیم کننده‌های رشدBA (1، 2 و 3 میلی‌گرم بر لیتر) و NAA(0 و 5/0 میلی‌گرم بر لیتر) استفاده شد. نتایج پرآوری نشان داد بیش‌ترین تعداد شاخساره با کاربرد یک و دو میلی‌گرم بر لیتر BA به‌دست آمد. در توده اردستان و توده برازجان بیشترین طول شاخساره به‌ترتیب 93/3 و 63/0 سانتی‌متر با استفاده از غلظت-های یک و دو میلی‌گرم بر لیتر BA مشاهده شد. بیش‌ترین حجم پینه (33/14 پینه متوسط) در محیط پرآوری در هر دو توده با ترکیب 3 میلی‌گرم بر لیتر BA و 5/0 میلی‌گرم بر لیتر NAA به دست آمد. به‌طور کلی توده اردستان بالاترین میزان پرآوری (17پینه بزرگ) را نشان داد. پینه‌ها و گیاهان پرآوری شده حاصل از بهترین تیمار، جهت اعمال تنش‌های مستقل شوری با غلظت-های مختلف کلرید سدیم (0، 70 و 120 میلی‌مولار) و تنش خشکی با پلی اتیلن گلایکول (0، 5 و 10 درصد) به‌مدت یک ‌ماه زیرکشت شدند. بعد از اعمال تنش، برخی صفات بیوشیمیایی از قبیل پروتئین کل، پرولین، آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز و ماده موثره تریگونلین مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. اعمال تنش، کاهش رشد پینه را باعث شد که این کاهش در توده اردستان بیش‌تر از برازجان بود. هم‌چنین، تنش باعث افزایش پروتئین، پرولین، کاتالاز و پراکسیداز در پینه نیز شد. بالاترین میزان پروتئین کل و پرولین در پینه‌های تحت تنش در توده برازجان و بالاترین پراکسیداز در توده اردستان مشاهده شد اما درخصوص کاتالاز، بالاترین مقدار در پینه‌های تحت تنش شوری و خشکی به‌ترتیب در توده اردستان و برازجان مشاهده شد. مقاومت پینه به دلیل میزان پروتئین و پرولین بالاتر در توده برازجان بیش‌تر از توده اردستان بود. نتایج تنش در گیاه پرآوری شده توده اردستان نشان داد تنش شوری و خشکی 5 درصد باعث افزایش پروتئین کل، پرولین و کاهش کاتالاز نسبت به شاهد گردید و خشکی 10 درصد باعث افزایش پرولین، کاتالاز و پراکسیداز و کاهش پروتئین نسبت به شاهد شد. نتایج اندازه‌گیری تریگونلین نشان داد گیاه مزرعه‌ای در توده اردستان تریگونلین بالاتری نسبت به شرایط درون شیشه‌ای داشته درحالی‌که توده برازجان بالعکس بود. هم‌چنین توده برازجان در شرایط درون شیشه‌ای، تریگونلین بسیار بالاتری در مقایسه با توده اردستان داشته است. در هر دو توده میزان تریگونلین پینه تحت تنش شوری و خشکی در مقایسه با شاهد کاهش داشت. در توده اردستان، پینه تحت تنش شوری دارای تریگونلین بالاتری نسبت به تنش خشکی بوده درحالی‌که در توده برازجان بالعکس بوده است.
URI: http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/193832
Type Of Material: پایان نامه فارسی
Appears in Collections:Horticultural Science علوم باغبانی

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
پ2068.pdf2.62 MBAdobe PDFThumbnail
Download


تمامی کاربرگه ها در کتابخانه ی دیجیتال حنان به صورت کامل محافظت می شوند.