جهت دسترسی به کاربرگه ی زیر، از این لینک استفاده کنید. http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/193713
Title: با استفاده از مایعات یونی و حلال‌های فرا‌زودگداز Dunaliella salina بهینه‌سازی استخراج اسیدهای چرب از میکروجلبک
Authors: لیلا‌ نظری
Keywords: ریزجلبک، اسیدهای چرب، مایعات یونی، حلال‌های فرا زودگداز
Issue Date: 1397
Abstract: زمینه: بهینه‌سازی فرایند تولید چربی از ریزجلبک‌ها، کلید افزایش کاربرد آن‌ها در صنایع مختلف می‌باشد. بنابراین، روش استخراج چربی نقش تعیین‌کننده‌ای در تولید چربی بیشینه از ریزجلبک‌ها داردهدف: این بررسی به منظور تعیین میزان اسیدهای چرب قابل استخراج با استفاده از مایعات یونی و حلال‌های فرا زودگداز از ریزجلبک دونالیلا سالینا جهت تعیین پتانسیل‌های کاربردی آن‌ها در مقایسه با روش‌های مرسوم استخراج چربی می‌باشد. روش‏شناسی: در مطالعه¬ی حاضر، به منظور بهینه سازی و معرفی روش جایگزین استخراج اسیدهای چرب از ریزجلبکها، 6 روش استخراج (روش معمول بلای و دایر ، با روش‌های نوین مایعات یونی اسیدی بر پایه‌ی ان-متیل پیرولیدون و حلال‌های فرا زودگداز کولین کلراید:اوره و کولین کلراید:اگزالیک اسید) در زمان‌های 2 و 24 ساعت از ریزجلبک دونالیلا سالینا مورد ارزيابي قرار گرفتند. میزان استخراج اسیدهای چرب، نوع و ترکیب آن‌ها، با استفاده از کروماتوگرافی گازی ، همچنین میزان کلروفیل چربی استخراجی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج کروماتوگرافی گازی نشان داد که همه روش¬های مورد استفاده موفق به استخراج اسیدهای چرب، با نسبت ترکیبی متفاوت، از جلبک مورد نظر شده‌اند. آنالیز واریانس نسبت اسیدهای چرب استخراجی نشان داد که تمامی مایعات یونی و حلال‌های فرا زودگداز مورد آزمایش، دارای بازده چربی بالاتر و محتوای کلروفیل کمتری نسبت به روش استاندارد بلای و دایر می¬باشند. بیشترین نسبت چربی استخراج شده مربوط به روش کولین کلراید:اوره در تیمار 2 ساعته به میزان 34% وزن خشک ریز جلبک بود. در بین تیمارهای 24 ساعته، تیمار مایع یونی متیل پیرولیدونیوم هیدروژن سولفات و حلال فرا زودگداز کولین کلراید:اوره به میزان 32% بیشترین بازده را دارا بودند. در مقایسه، بازده روش استاندارد در این جلبک، تنها 11% به دست آمد. همچنین اثر مدت زمان استخراج (2 و 24 ساعت) با مایعات یونی و حلال‌های فرا زودگداز بر میزان چربی کل و پروفایل اسیدهای چرب استخراجی مورد بررسی قرار گرفت و نتایج آنالیز واریانس طول دوره‌ی تیمار با مایعات یونی بر بازده چربی تفاوت معنی‌داری را نشان داد ، هر چند این تفاوت اندک بود. درحالی‌که که طول دوره‌ی تیمار با حلال‌های فرا زودگداز تفاوت معنی‌داری نداشت. نتیجه‏‌گیری: به طورکلی با توجه به نتایج به دست آمده در این بررسی، استخراچ چربی با استفاده از مایعات یونی و حلال‌های فرا زودگداز نسبت به روش استاندارد، به لحاظ کمی و کیفی از کارایی بیشتری برخوردار می‌باشد؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود روش‌های معرفی شده در بررسی کنونی، با توجه به زمان استخراج کمتر و جایگزین نمودن مواد کم خطرتر و زیست تخریب‌پذیرتر به جای حلال‌های آلی سمی کلروفرم و متانول در روش معمول، برای اهداف تجاری و تحقیقاتی استخراج اسیدهای چرب جلبکی جایگزین شوند. .
Description: پایان‌نامه کارشناسی ارشد زیست فناوری گرایش دریا
URI: http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/193713
Type Of Material: پایان نامه فارسی
Appears in Collections:Marine Biotechnology زیست‌فناوری دریا

Files in This Item:
File SizeFormat 
leila nazari.pdf3.02 MBAdobe PDFDownload


تمامی کاربرگه ها در کتابخانه ی دیجیتال حنان به صورت کامل محافظت می شوند.