جهت دسترسی به کاربرگه ی زیر، از این لینک استفاده کنید. http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/161371
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.advisorصدیقه هاشم نیا-
dc.contributor.authorسیده مرجان پیام-
dc.date.accessioned2019-01-08T12:55:40Z-
dc.date.available2019-01-08T12:55:40Z-
dc.date.issued1395en_US
dc.identifier.urihttp://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/161371-
dc.descriptionپایان‌نامه کارشناسی ارشد در رشته شیمی، گرایش تجزیهen_US
dc.description.abstractسنتز نانوذرات نقره از نیترات نقره به دو روش انجام شد، در روش اول از کاهنده سدیم بوروهیدرید در حضور سدیم دودسیل سولفات به عنوان پایدار کننده و در روش دوم از هیدرازین در حضور پلی وینیل پیرولیدین، استفاده شد. مشخصه‌های نانوذرات سنتز شده با استفاده از اسپکتروسکوپی مرئی –فرابنفش، پراکندگی نور دینامیکی، میکروسکوپ الکترونی روبشی و اسپکتروسکوپی مادون قرمز صورت گرفت. نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که میانگین اندازه نانوذرات سنتز شده در حضور سدیم بوروهیدرید کوچکتر از نانوذرات سنتز شده با هیدرازین است. تاج پروتئینی کاتالاز به عنوان یک مدل آنزیمی در اطراف نانوذرات نقره بوسیله دو روش متفاوت، تولید شده است. جذب سطحی الکترواستاتیکی در حالتی که نانوذرات نقره با استفاده از کاهنده ی سدیم بوروهیدراید تولید شده اند و اتصال زیستی در حالتی که نانوذرات نقره با استفاده از کاهنده¬ی هیدرازین تهیه شدند. برای انجام مطالعات سینتیکی و تاثیر اتصال نانوذرات نقره بر فعالیت آنزیمی کاتالاز از مدل میکائیل- منِتِن استفاده شده است و تغییراتی را در مقادیر Vmax و Km نشان داد. همچنین تاثیرنانوذره نقره بر روی میزان تمایل آنزیم برای برهم‌کنش با یک سورفکتانت کاتیونی، دودسیل تری متیل آمونیوم برومید (DTAB) و یک سوفکتانت آنیونی ، سدیم دودسیل سولفات (SDS)، مطالعه شده است. نتایج نشان می‌دهد که جذب سطحی و اتصال زیستی کاتالاز به نانوذرات نقره، تمایل آن را برای برهم‌کنش‌های الکترواستاتیک با سورفکتانت کاهش می‌دهد. مطالعه اثر ماده فعال سطحی کاتیونی دودسیل تری متیل آمونیوم برومید (DTAB) و ماده فعال سطحی آنیونی سدیم دودسیل سولفات (SDS) بر آنزیم طبیعی، آنزیم جذب شده و آنزیم اتصال زیستی یافته به نانوذره، نشان داد که آنزیم جذب شده و اتصال یافته به نانوذره تمایل کمتری برای برهم‌کنش با DTAB و همچنین SDS دارند. به عبارت دیگر اتصال و جذب آنزیم به نانوذره به طریقی است که برهم‌کنش الکتروستاتیک بین پروتئین و ماده فعال سطحی را کمتر می‌کند. تثبیت کاتالاز جذب شده به نانوذره بر رفتار انتقال الکترون کاتالاز با سطح الکترود خمیر کربن تاثیر داشته و موجب ظهور یک جفت پیک ردوکس در پتانسیل فرمال 407/0- ولت می‌شود. الکترود اصلاح شده فوق برای اندازه‌گیری پروکسید هیدروژن در محلول آبی قابل استفاده است.en_US
dc.language.isofaen_US
dc.relation.haspartپ1531en_US
dc.subjectنانو ذرات، نانو ذره نقره، آنزیم کاتالاز، الکتروشیمیen_US
dc.titleمطالعه‌ی ساختاری و الکتروشیمیایی کاتالاز متصل شده به نانوذرات نقره-
dc.typeپایان‌نامه فارسیen_US
Appears in Collections:Chemistry شیمی

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
پ1531.pdf4.72 MBAdobe PDFThumbnail
Download    Request a copy


تمامی کاربرگه ها در کتابخانه ی دیجیتال حنان به صورت کامل محافظت می شوند.