جهت دسترسی به کاربرگه ی زیر، از این لینک استفاده کنید. http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/160753
Title: اثر ترکيب مواد مغذي جيره بر عملکرد رشد، هماتولوژی و ساختار بافتی دستگاه گوارش ماهی هامور معمولی(Epinephelus coioides) در طول دوره‌های گرسنگي و غذادهي مجدد
Authors: فرشته کیان‌راد
Keywords: بافت‌شناسی، تغذیه مجدد، رشد، گرسنگی، مواد مغذی، هامور معمولی، هماتولوژی
Issue Date:  99
Abstract: در این آزمایش اثر دو سطح پروتئین و نسبت کربوهیدرات به چربی بر عملکرد رشد، هماتولوژی، بافت‌شناسی روده و کبد، بچهماهی هامورمعمولی (Epinephelus coioides) در دوره گرسنگی و غذادهی مجدد، بررسی شد. آزمایش بصورت آزمون فاکتوریل 2×2×2 با 3 متغیر سطح پروتئین (38 و 48%)، نسبت کربوهیدرات به چربی (3 و 5/1) و جیره غذایی (تغذیه کامل و گرسنگی) انجام گرفت که مجموعاً شامل 8 تیمار به همراه سه تکرار بود. ماهی هامور با چهار جیره غذایی به ترتیب پروتئین 38%- نسبت کربوهیدرات به چربی 3، پروتئین 48%- نسبت کربوهیدرات به چربی 3، پروتئین 38%- نسبت کربوهیدرات به چربی 5/1 و پروتئین 48%- نسبت کربوهیدرات به چربی 5/1 تغذیه شدند. بچه‌ماهیان با میانگین وزن اولیه 47/0 ±40/13 گرم بطور تصادفی در تانک‌های‌ پرورشی تقسیم شدند. 4 گروه ماهی‌ها به‌ مدت 4 هفته در حد سیری ظاهری تغذیه شدند، سپس 10 روز گرسنه مانده و مجددا 2 هفته غذادهی شدند. در هر تیمار‌ یک گروه با سه تکرار به عنوان گروه شاهد در طول آزمایش بطور کامل غذادهی شد. در گروه شاهد بهترین عملکرد رشد در تیمارهای با لپید بالا حاصل شده در حالیکه در بین تیمارهای یک دوره گرسنگی و غذادهی اختلاف معناداری وجود نداشت (P>0.05). نتایج نشان داد رشد جبرانی در تمام تیمارها وجود دارد اما این رشد جبرانی باعث بهبود شاخص‌های تغذیه‌ای نشد. اعمال گرسنگی باعث کاهش ناچیزی در طول ویلی و سطح جذب مواد‌مغذی می‌شود که در بین تیمارها معنی‌دار نیست (.(P>0.05 در تغذیه مجدد نسبت کربوهیدرات به چربی در تیمارهای شاهد و تیمارهای گرسنه در شاخص‌های بافت‌شناسی روده تاثیر معنی‌داری داشته است. در بافت کبد نسبت کربوهیدرات به چربی 5/1 و 3 هر دو تجمع چربی در کبد را نشان دادند. بعد از غذادهی مجدد هموگلوبین در گروه شاهد و هماتوکریت در تیمارهای گرسنه و شاهد معنی‌دار بود .در بین ترکیبات شیمیایی بدن فقط در گروه شاهد (تغذیه در حد سیری) میزان چربی بدن معنی‌دار بود و بیشترین میزان در تیمارهای با نسبت چربی 5/1 بود. آنزیم گوارشی لیپاز با چربی جیره غذایی و آمیلاز با کربوهبدرات جیره و آنزیم پروتئاز با پروتئین جیره رابطه مستقیم داشت. در مجموع با توجه به نتایج مطالعه حاضر می توان بیان کرد که سطح کربوهیدارت به چربی 5/1 و در سطوح پروتئین مختلف مناسب ترین جیره در بین تیمارها بوده است و اثر بهینه پروتئین را نشان داد. گرسنگی کوتاه مدت (10 روزه) و تغذیه مجدد تاثیر منفی بر شاخص‌های رشد، خون و بافت شناسی روده و کبد ماهی هامور معمولی ایجاد نکرد.
Description: پایان‏ نامه کارشناسی ارشد رشته شیلات- تکثیر وپرورش آبزیان
URI: http://dl.pgu.ac.ir/handle/Hannan/160753
Type Of Material: Thesis
Appears in Collections:Fisheries شیلات

Files in This Item:
File SizeFormat 
PDF.pdf2.29 MBAdobe PDFDownload


تمامی کاربرگه ها در کتابخانه ی دیجیتال حنان به صورت کامل محافظت می شوند.